Süleyman Erdem

4 gün oldu Antep’e geleli günlükcan. Çok hızlı geçti bu dört gün. Kaldı 16 günüm daha. O da çok hızlı geçecek biliyorum ve bu yüzden tadını çıkarmaya çalışıyorum bol bol. Geliş yolculuğu da fena değildi her seferinde 18 saat yolculuk yapmanın verdiği zararların aksine 1,5 saatlik bir uçuş ile rahat ve sağ-salim geldim memleketime. Cuma günki KOL gibi tabir ettiğim sınavdan çıkar çıkmaz Serpil hocam bıraktı beni otogara arabasıyla sağolsun. İlk otobüsle İzmir’e geçtim ve ordan havalimanı falan akşam yemeğimi evimde yiyebildim. Tabi yemek deyip geçmemek gerek sonuçta annem de yapıyo yani şimdi inkar edemem : ) Herneyse.

Ertesi gün Erdal, sevgilisi Hatice ve ben Jimmy Joker’a gittik. Eski (devamı…)

Hazır YouTube erişime açılmışken neler var diye gezinip kurcalarken denk geldi bu şarkı günlükcan. Türk Sanat Müziği’ne hayran olduğumu biliyosundur. (devamı…)

Niye geldim ki ben bu şehire ne işim vardı evimden ailemden memleketimden uzaklarda diye çok sordum kendime günlükcan. Bu soruların verdiği sinir bozucu ve dayanılmaz hâl’in adı sanırım gurbet. Tüm bunları yaşamak için yaşım daha çok küçük ben annemi istiyorum! muhabbeti elbette edemem ama hayata ucundan tutunmak adına tek başıma ev çevirmeye çalışmam, yemek yapmayı öğrenmem, toz almaktan aciz benim tuvalet lavabo mutfak temizliğinde uzman olmam gibi şeyler “ulan annem görse ağlardı be!” demekten alı koymuyor beni.

2 gün sonra Muğla’da geçirdiğim 4. ay bitecek. Dört ay günlükcan (devamı…)