Süleyman Erdem

Her öğrencinin hayalidir üniversiteli olmak, o ortama girip hayata kendini hazırlamak..Ama işte benim gibilerin macerası biraz da olsa uzayabiliyor.. Bakıyorum da çevremdeki insanların her biri bir yere dağılmış, kendi kaderlerini yavaş yavaş çizmeye başlamışlar.. Onlar adına seviniyorum tabiki ama yine de içimde bi burukluk oluyor.. Daha geçen gün bikaç arkadaşımın ek tercihlerde yerleştiğini öğrendim.. Yani bende mi yazıp gitseydim diye düşünürken ‘bi sene daha kal bişey kaybetmezsin’ demekten kendimi alamıyorum.. Şuan ben de onlar gibi üniversite okuyacağım şehre doğru gidiyor olabilirdim.. Mutlu veya mutsuz bir yola başkoymak ve ona inanmak insana umut veriyor..
‘Peki şimdi ne olacak..?’ sorusunun getirdiği belirsizlik, yiyip bitiriyor sanırım stresle savaşmaktan yorulan bedenimi..