Süleyman Erdem

Mambocino’da yani bu aralar müzik yaptığım mekanda çekildi bu kare. Broşür yaptırılıp basılacakmış. Artık resmim ya boy boy afişlerde görülecek ya da okul çıkışı yorgunlukla yürüyen bi öğrencinin eline tutuşturulup yaklaşık 3 adım sonra yere atılan bir kağıt parçasında ayaklar altında olacak. İşin güzel tarafı Muğla’da piyasa müzisyen olmaya yaklaşıyorum. (devamı…)

günlükcan günlükcan günlükcan.. özledim lan seni :d nerden baksan 2,5 aydır yazmıyorum sana.. Ama bundan böyle düzenli olarak yazıcam söz. Üniversite havasında bilgisayarı açacak vaktim bile olmuyor zaman zaman.. ama artık seninleyim :d

Son 2,5 ayı hemen özetleyeyim.. Canlı müziğe başladım Mabolla Performance Club isimli bir mekanda haftanın 4 günü sahne almaktayım tabii bu arada İngilizce okumaya devam ve Elementary seviyesinden Intermediate seviyesine yükseldim (öhö öhö :d).Her ne kadar derslere pek çalışmaya vakit bulamasam da konuşabildikçe ingilizceyi daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Ev arkadaşım İbrahim ile okulu bırakıp Antep’e döndüğü için yolları ayırdık ve artık Kaan var :d O da aşçılık okuduğu (devamı…)

Daha dün sokaklarda top oynayıp akşamın hüzünlü karartısında annemin pencereden “Hadi yeter artık geç oldu!” nidaları kulaklarımda yankılanıyorken aynada bir üniversiteli görmek.. Bir gurur,gurbet ve özlem tablosu..

Özlüyorum o günleri küçük olmayı ama şimdi büyüdüğümü gördüğüm için adımlarımı atmam gerekiyor ve bunu biliyorum.. Tatlı anıların eşiğinde az da olsa eskimiş olan yüzüme tebessüm veren tüm geçmişimi geride bırakıp farklı bir şehire taşıdım kendimi.. Uzağa, çok uzağa gittim belki de ama bu gurbet denen şeyi çekmem (devamı…)