Süleyman Erdem

Bil ki O Gün

Yüreğinin kıyısına vurursa eğer küçük bir hüzün dalgası

Bil ki o gün seni unuttuğum gündür…

Odanın penceresini titretirse eğer soğuk bir hasret rüzgarı

Bil ki o gün gönlümdeki bulutların kaybolduğu gündür…

Avcundaki çiçeği kurutan susuzluğu hissedersen eğer aynada

Bil ki o gün gözlerindeki çığlığın sustuğu gündür…

Dalıp gidersen eğer eski takvim yaprakları arasında

Bil ki o gün geçmişi umudumla yaktığım gündür…

Takılıp düşersen eğer bir gün yalnızca

Bil ki o gün sensiz yürüyebildiğim gündür…

Islanırsan eğer aniden bastıran bir yağmurda

Bil ki o gün pişmanlıktan elindeki şemsiyeyi açamadığın gündür…

Sebepsiz dökülürse eğer o gözlerden hüzün damlaları

Bil ki o gün yeminime inat sensiz öldüğüm gündür…

Süleyman Erdem

30.05.2009

DÖN DİYEMEM

Şimdi Sen kalkıpta gidiyorsun ya

Yaşanılanlara rağmen gitme kal diyemem…

Tüm o güzel anıları bir anda silip atıyorsun ya

İhanet etme hatıralara öldürme onları diyemem…

Son demini yaşayan aşkımdan kaçıyorsun ya

Düşerken uçurumdan ellerimi bırakma diyemem…

Kokuna hasret esiyor ya hasret rüzgarları

Göğsümü siper edip çekemem içime tüm benliğini…

Kaçırıyosun ya bakışlarını yanımdan geçerken

“Ne olur bir kere bak gözlerime…” diyemem…

Uykularımı bölen yalnızlığında çıkmıyorsun ya rüyalarımdan

Bir ömür uyanmak istemiyorum diyemem…

Şimdi sen beni benden alıp gidiyorsun ya,

Yüreğinin götürdüğü yerde kal.

Dön diyemem…

Süleyman Erdem

08.06.2009