Laptop’ımı Sattım :)
Aslında uzun bir süre müşteri çıkmaz ben de satmaktan vazgeçerim düşüncelerine kapılıp ilanları öyle vermiştim ama şans mı denir ya da başka bi’şey mi denir bilinmez bi’kaç saat sürmeden bi alıcı bulup anlaştım. Üyeliğini yaptığım webmaster forumu olan
r10.net‘te verdiğim ilana olan dönüşler arasından İstanbul‘dan bir arkadaşla anlaştık. Ürünü kargoladım yarın elinde olur bir aksilik çıkmazsa eğer. Üzerine biraz para koyup yeni bi model alabilir miyim bilmiyorum ama bi’kaç gün de olsa bilgisayarsızlığın bana iyi gelmeyeceği kesin.. : ).. O kadar çok alışmışım ki hani evde bir boşluk hissediyorum gibi.. Ya arkadaşlarımı arayıp gevezelik yapıyorum ya kitap okumaya çalışıyorum ama hiç bir şey onun yerini doldurmuyo : ) Bakalım Allah sonumuzu hayır etsin şimdiden : )..
Pc’yi alan arkadaşa da şimdiden hayırlı olsun : )


Henüz dakikalar önce indim uçaktan.. 3 günlük geziden midir yoksa dönüş yolculuğundaki 1,5 saatlik rötardan mıdır bilinmez ama ayakta duracak halim kalmadığını eve adım attığım anda anladım. Hani derler ya ‘evim evim güzel evim..’ işte aynen öyle. Aslında güzel bir masaja ihtiyacım var ama yapanım yok : ) Daha bu yorgunlukla da yarın erkenden dersanenin yolunu tutacam. Allah bana yardım etsin! Şu İstanbulun trafik-yol derdi olmasa tadından yenmicek ama ömrün yarısı yollarda geçiyor ne yazık ki : s. Hayat, ne diyelim.. Kısa kış günleri, uzun yollar ve bitmeyen bir stres: 3ü bir arada intihar paketi : ). Valla dayanıklı olmayan bir insan bu 3ü arasında her an kafayı yiyebilir. Çok yorgunum yazının kalanını sonra yazarım artık uyuma vakti : )