Süleyman Erdem

Hani bazen insan bir an hayattan kopup başka yerlere dalarda tüm geçmişi bir anda gözlerinin önünde canlanır ya, yaşadığı ilişkileri dostlukları geri kalanları ve hayal kırıklıklarını hatırlar bir an.. İşte bu şarkı ve bu sözler bendeki hatıraları canlandırır her dinlediğimde.. 2008′de ödül törenlerinde aday olarak gösterilmiş olan ONCE filminde dinlemiştim ilk.. Hala ilk dinlediğim gün kadar etkisi altındayım bu şarkının..
Falling Slowly – Glen Hansard & Marketa Irglova..

Çoğu kişi soruyor çevremden, nerden geliyor bu merak diye.. Aslında ben de tam bilmiyorum artistlere özenip aldım sanırım ilk gitarımı Çoğu kişi aslında bi heves edip bırakır ilk ayda..Ama ben yaklaşık 3-4 senelik bi süreçte günlerce gitarı elimden bırakmadığım için (çalamıyorum diye hırs yapmıştım :p) baya bi yol katettiğimi düşünüyorum.. Geçen seneden bu yana uğraştığım canlı müzik sayesinde de az buçuk bi para kazandım..E tabi kendi kazandığınızı yemenin zevki bi başka oluyor Şimdilerde ise yaklaşık 9 ay önce aldığım elektro-akustik gitarımı elden çıkarıp önümüzdeki ay gideceğim İstanbulda üzerine para koyup yenisini almak istiyorum..Bakalım satabilecek miyim..Ekonomik kriz diye kimse almaya yanaşmıyo ama ben yine de umutluyum Umuyorum ki kısa zaman içerisinde yeniden canlı müzik faaliyetlerine başlayabilirim..

Eee eve ekmek götürme vakti geldi sanırım..?