Süleyman Erdem

Niye geldim ki ben bu şehire ne işim vardı evimden ailemden memleketimden uzaklarda diye çok sordum kendime günlükcan. Bu soruların verdiği sinir bozucu ve dayanılmaz hâl’in adı sanırım gurbet. Tüm bunları yaşamak için yaşım daha çok küçük ben annemi istiyorum! muhabbeti elbette edemem ama hayata ucundan tutunmak adına tek başıma ev çevirmeye çalışmam, yemek yapmayı öğrenmem, toz almaktan aciz benim tuvalet lavabo mutfak temizliğinde uzman olmam gibi şeyler “ulan annem görse ağlardı be!” demekten alı koymuyor beni.

2 gün sonra Muğla’da geçirdiğim 4. ay bitecek. Dört ay günlükcan (devamı…)

günlükcan günlükcan günlükcan.. özledim lan seni :d nerden baksan 2,5 aydır yazmıyorum sana.. Ama bundan böyle düzenli olarak yazıcam söz. Üniversite havasında bilgisayarı açacak vaktim bile olmuyor zaman zaman.. ama artık seninleyim :d

Son 2,5 ayı hemen özetleyeyim.. Canlı müziğe başladım Mabolla Performance Club isimli bir mekanda haftanın 4 günü sahne almaktayım tabii bu arada İngilizce okumaya devam ve Elementary seviyesinden Intermediate seviyesine yükseldim (öhö öhö :d).Her ne kadar derslere pek çalışmaya vakit bulamasam da konuşabildikçe ingilizceyi daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Ev arkadaşım İbrahim ile okulu bırakıp Antep’e döndüğü için yolları ayırdık ve artık Kaan var :d O da aşçılık okuduğu (devamı…)