Süleyman Erdem

Daha dün sokaklarda top oynayıp akşamın hüzünlü karartısında annemin pencereden “Hadi yeter artık geç oldu!” nidaları kulaklarımda yankılanıyorken aynada bir üniversiteli görmek.. Bir gurur,gurbet ve özlem tablosu..

Özlüyorum o günleri küçük olmayı ama şimdi büyüdüğümü gördüğüm için adımlarımı atmam gerekiyor ve bunu biliyorum.. Tatlı anıların eşiğinde az da olsa eskimiş olan yüzüme tebessüm veren tüm geçmişimi geride bırakıp farklı bir şehire taşıdım kendimi.. Uzağa, çok uzağa gittim belki de ama bu gurbet denen şeyi çekmem (devamı…)

Buruk bir salı sabahından hüzünlü veda cümleleri yazacam günlükcan bugün sana. Doğup büyüdüğüm hayatımın %95′ini geçirdiğim güzel şehir gazi şehir antepten ayrılıyorum sonunda. Tamam artık çok sıkıyodu antep bana dar geliyordu falan filan ama yine de insan değişik hislere kapılıyor. Yollarında yürümekten sıkıldığım şehri son 1 haftada gezdiğim kadar hiç gezmemişimdir heralde :d Ama sonuçta onla aramızda bi mazi var dimi :p Herneyse konuyu toparlayayım.. Gidiyorum günlükcan.. Hayatımı başka bir şehre taşıyorum. Arkadaşlarımı akrabalarımı evimi okullarımı ortamlarımı herşeyimi bırakıyorum. Yeni bir sayfa he. Kulağa hoş gelmiyor da değil (devamı…)